środa, 24 lutego 2016

A może by tak do pracy? część II

Ostatnio pisałam o możliwości zbierania opału jako jednego ze sposobów na utrzymanie siebie i swojej rodziny. Czy takich sposobów jest więcej? Tak, można zostać pielęgniarką, lekarzem, nauczycielem lub urzędnikiem. Jednak nie wszyscy mogą nimi zostać. Nie każda kobieta wybierze się też na dość daleką i żmudną wyprawę, by zbierać gałęzie a następnie je sprzedawać....
Cóż więc można robić? 

W miejscowości, w której brak wodociągów można wyręczać inne osoby w pompowaniu wody ze studni. Z takiej 'oferty' korzystają osoby, które posiadają płatne posady, takie jak te wyżej wymienione oraz członkowie ich rodzin. Za 20 litrowy kanister wody osoba, która go napełnia dostaje 20 CFA (0,13 zł). Wydaje się, że nie jest to zbyt dużo. I w sumie to prawda. Studnie w Pobe posiadają pompy ręczne, które dosyć (no dobra, będę szczera - bardzo) ciężko chodzą. Napełnienie jednego kanistra nie jest łatwe. A napełnienie odpowiedniej ilości kanistrów dla swojej rodziny oraz dla rodziny "zleceniodawcy" jest dość sporym wyzwaniem. Zwłaszcza, że wodę często pompują... kobiety :)





Zmieniając trochę temat.... Przelicz szybko ile wody zużywa Twoja rodzina w ciągu dnia. Zgodnie z danymi podanymi na stronie PAH przeciętny Europejczyk zużywa około 200 l wody na dzień (mam nadzieję, że zużywam mniej, muszę sprawdzić na rachunkach...), zaś mieszkaniec kraju rozwijającego się - 10 l. W innych statystykach doczytałam się, że na mieszkańca Afryki średnio przypada 5 l wody na dzień.  Oczywiście, prawdą jest, że warunki bytowe, higieniczne różnią się od naszych, niemniej jednak wiele kobiet chciałoby zrobić NORMALNE pranie, dzieci niekoniecznie chcą się myć w wodzie, w której umyło się już kilka osób... Do tego jednak potrzeba dostępu do wody.
Z doświadczenia wiem, i pewnie wielu z Was może potwierdzić, że po powrocie z dalekich wyjazdów jedną z rzeczy, która cieszy najbardziej, jest prysznic/kąpiel i możliwość korzystania z bieżącej wody:)

środa, 17 lutego 2016

Pracujemy!

Poniżej kilka zdjęć z wyprawy po opał. Najczęściej do wózka zaprzęga się osiołka, a uwierzcie mi, że potrafi on być bardzo uparty! Po powrocie do wioski, kobiety sprzedają opał, który udało się im nazbierać. W Pobe Mengao większość z nich nadal gotuje posiłki na ognisku. 




Zdjęcia zostały wykonane i nadesłane przez Mamoune - sekretarza stowarzyszenia Dofre Hansi, którego zadaniem jest pomaganie kobietom mieszkającym w Pobe Mengao. 

niedziela, 7 lutego 2016

A może by tak do pracy?

Najlepszym sposobem na zarobienie pieniędzy, niezbędnych do tego, by utrzymać rodzinę jest pójście do pracy. Często wykonywany zawód nie jest zgodny z tym w jakim kierunku się wykształciliśmy, ale... przecież najważniejsze jest to, by zapewnić byt swojej rodzinie. I niezależnie od tego na jakie miejsce na świecie byśmy nie patrzyli, rodzice chcą zapewnić byt swoim dzieciom. W niektórych państwach jest to trudne, powiedziałabym niemożliwe, w innych - całkiem łatwe. 
A jak z tym radzą sobie mieszkańcy Pobe Mengao? 
Możliwości pracy zarobkowej nie ma zbyt dużo, jako, że teren Pobe to teren głównie rolniczy, każdy uprawia "swój kawałek ogródka". Jest to teren subsaharyjski, co daje pewne możliwości kobietom. Każda z nich gotuje posiłek swojej rodzinie, mało kogo stać na to, by zainstalować butlę gazową. W związku z tym nadal większość gospodyń gotuje na ognisku a do tego potrzebny jest opał. Na terenie Pobe nie jest o niego łatwo... Kobiety wędrują więc w miejsca porośnięte krzewami, zbierają opał a następnie sprzedają w swojej wiosce innym. Można by powiedzieć, że założenie takiej jednoosobowej "firmy" dostarczającej opał jest bez kosztowe...  Nic bardziej mylnego! 
Przed wyjściem do pracy, kobieta musi otrzymać pozwolenie na zbieranie opału. Takie pozwolenie jest ważne tylko na jeden wózek i kosztuje 750 CFA. Niby niewiele - 5 zł, jednak dla niektórych kobiet jest to kwota, której nie są w stanie wyłożyć... 
Czy mają jeszcze inne możliwości? Postaram się je Wam wkrótce przedstawić!
Dzieci na wózku w drodze na pole (pora deszczowa).
Takimi wózkami kobiety udają się w poszukiwaniu opału.

wtorek, 19 stycznia 2016

Módl się!

Podczas naszego ostatniego spotkania dyskutowaliśmy o tym, jak możemy rozwinąć naszą pomoc dla Burkina Faso. W związku z tym rozmawialiśmy również o sytuacji w tym kraju i cieszyliśmy się, że jest ona stabilna. 
Dlatego też wydarzenia ostatnich dni, to, co wydarzyło się w Burkina Faso mocno mną wstrząsnęło. Dotychczas kraj ten omijały tego rodzaju ataki, widać jednak, że wraz ze zmieniającą się sytuacją na świecie, zmieniła się również sytuacja w Burkina. Dodatkowo, to co dzieje się w państwach w pobliżu powoduje liczne pytania (więcej na: http://www.bbc.com/news/world-africa-35349005)

Dzieci z Burkina Faso (zdjęcie wykonane w porze deszczowej)
Proszę, dołącz do modlitwy o pokój w tym kraju. Pamiętaj również w modlitwie o małżeństwie Australijczyków, którzy przez wiele lat pracowali i służyli w Djibo, a zostali porwani w czasie, gdy doszło do ataku w Ouaga. Nie możemy zrobić nic innego jak tylko modlić się i o to Cię właśnie proszę! :)

środa, 13 stycznia 2016

Noworocznie

Pewnie niektórzy z Was już zapomnieli, więc pozwolę sobie przypomnieć, że całkiem niedawno rozpoczęliśmy nowy rok. Życzę Wam, moi drodzy czytelnicy, wszystkiego najlepszego w 2016 roku! Niech Pan Bóg prowadzi Was w każdym dniu tego roku, a także otwiera Wasze oczy, uszy i serca na potrzeby innych.
Dla mnie osobiście zmiana roku kalendarzowego przyniosła nie tylko zmianę daty, którą wypisuję na dokumentach i widzę w kalendarzu. Od grudnia mieszkam w Trydencie we Włoszech. Moja praca zawodowa zaprowadziła mnie do tego pięknego, górskiego miasteczka. Obecnie przystosowuję się do ‘włoskiego’ życia, innej kultury, języka, zwyczajów. I chociaż Włochy nie są tak daleko od nas, są w Europie, to i tak nie omijają mnie zaskoczenia kulturowe.

Pewnie zadajecie sobie pytanie, czy to coś zmienia? Oczywiście, zmienia się dużo, ale jedno pozostaje bez zmian – moje serce nadal jest poruszone tym, jak żyją ludzie w Burkina Faso i nadal jestem zaangażowana w pomoc mieszkańcom tego kraju!
W ostatnim czasie dużo myślimy nad tym, jak dalej prowadzić pomoc dla mieszkańców Pobe Menago. Wierzę, że już wkrótce przedstawimy Wam nowe pomysły. A może macie jakiś pomysł i chcecie się z nim podzielić?


poniedziałek, 16 listopada 2015

Niedziela - czas radości

Niedziela 15 listopada na długo zapadnie w pamięć kobietom z Pobe Mengao. To właśnie tego dnia zebrały się na placu swojej wioski, gdzie na rozłożonej macie leżała wyciągana z przysłanych przez nas paczek bielizna. Każda z kobiet mogła podejść i wybrać to co jej najbardziej odpowiadało. 
Mam nadzieję, że kilka zdjęć, które udało się przesłać Mamounie pomimo bardzo słabego dostępu do internetu ogrzeje Wasze serca - nie tylko z powodu tego, jak wiele radości sprawiliście swoimi darami, ale także dlatego, że na zdjęciach widać 'afrykańskie' słońce! :)
Słowa wdzięczności i błogosławieństwa spływają nieustannie. Najczęściej, na zakończenie wiadomości czytam:
"... nie mamy niczego, co moglibyśmy Wam wysłać, nie możemy się w żaden sposób odwdzięczyć. Ale możemy zrobić jedno i stale to robimy - będziemy się o Was modlić!"




czwartek, 5 listopada 2015

Bielizna w Pobe Mengao! :)

Właśnie dostałam informację, że bielizna przez nas wysłana dotarła do Pobe Mengao! :) Radość ogromna rodzi się w sercu. Zebranie takiej ilości bielizny było nie lada wyzwaniem, któremu jako Polki sprostałyśmy. Wysyłka takiej ilości bielizny również nie była prosta, zwłaszcza, że w międzyczasie doszło do napięć w stolicy Burkina Faso. Jednak, pomimo trudności, ogromu pracy, z Bożą pomocą, wszystko zakończyło się dobrze. 
Jestem ogromnie wdzięczna Bogu za jego pomoc w całej akcji i każdej z Was, różnym osobom za zaangażowanie w tę sprawę. To dzięki Waszemu współdziałaniu marzenia kobiet z Pobe Mengao spełniły się!

Najlepiej radość kobiet wyrażą bezpośrednie słowa od Mamouny, z którą kontaktowaliśmy się wielokrotnie w tej sprawie i która odpowiada za dystrybucję bielizny:

"Witaj, 
jak się masz? Dzisiaj bielizna dotarła na miejsce. Wszystkie 13 paczek. Bądźcie pewne, że kobiety z Pobe Mengao Was błogosławią. Chciałabym byście tutaj były i mogły zobaczyć jaką radość sprawiłyście kobietom z Pobe Mengao. 
Niech Bóg Was błogosławi obficie!"

Czekam na fotorelację, którą na pewno się z Wami podzielę. Już za kilka dni odbędzie się spotkanie kobiet, podczas którego każda z nich zostanie obdarowana tym, co zostało wysłane.