środa, 23 listopada 2016

Podróże w Burkina

Postanowiłam nie zamieszczać w jednym wpisie wszystkich moich wrażeń z wyjazdu do Burkina Faso, ponieważ nie jestem w stanie aż tyle napisać za jednym razem, a myślę, że i Tobie drogi czytelniku ciężko czytałoby się taki długi wpis :) 
Może zacznę od rzeczy najbardziej oczywistej, a mianowicie od... przemieszczania się dostępnymi środkami transportu. 
Do stolicy Burkina dolecieliśmy samolotem (bardzo zwyczajnymi, dobrymi i tradycyjnymi liniami Air France). Pomimo godzinnego spóźnienia lot upłynął bardzo przyjemnie. Już po wyjściu z lotniska otoczył nas tłumek taksówkarzy, każdy chciał zaproponować swoje usługi. Dobrze, że jeden z uczestników wyprawy był już w Burkina i odbierał nas z lotniska. Ułatwiło to sprawę targowania się i wybierania odpowiedniej taksówki. Już po chwili siedzieliśmy w Mercedesie! *jeśli wyobrażasz sobie dobry samochód to muszę powiedzieć, że po bardzo mocnym zużyciu w Europie samochód ten trafił do Burkina i tam przeżywa swoje "drugie życie"!*
Coś mi się zdaje, że był to jeden z tych nieśmiertelnych samochodów, gdzie nic nie działa, ale mimo tego on jeździ i pewnie przez kolejne długie lata będzie służył jako doskonała taksówka!
W Wagadugu, stolicy Burkiny spędziliśmy tylko jedną noc i w południe jechaliśmy już do do Ouahigouya (około 190 km). Wyobraźcie sobie nasze zdziwienie - tę trasę przejechaliśmy autobusem, który nie dość, że był klimatyzowany (cud prawdziwy!!!) to jeszcze był wyposażony w dwa telewizory. Niestety... ponieważ od początku podróży do samego końca kierowca i jego pomocnicy nie oszczędzali naszego słuchu. Teledyski leciały głośno lub bardzo głośno, większość w języku moore oraz innych językach afrykańskich. Na szczęście w trakcie przejazdu włączono film, więc przez 1,5 godziny można było jakoś przeżyć. Do tego mieliśmy darmowy pokaz środków medycyny naturalnej o niezwykłym zastosowaniu (ach, ileż chorób takie rzeczy potrafią wyleczyć) oraz kosmetyków, ale o tym i innych dostępnych "cudnych specyfikach" napiszę osobno. 
Oczywiście, liczne kontrole wojskowo-policyjne zapewniały nam przystanki i wysiadanie z autobusu (by nie nudziło się nam za bardzo) i tym samym dawali wytchnienie naszym uszom). Droga bardzo dobra, bo aż do miasta jest asfaltowa, przejazd tego odcinka zajął nam więc niecałe 5 godzin. 
Przejazd z Ouahigouya do Pobe Mengao (ok. 100 km) następnego dnia (autobusy do Pobe nie jeżdżą często, dwa razy dziennie) był już zdecydowanie większym wyzwaniem. Tłok (wraz z ks. Grzegorzem Giemzą mieliśmy zaszczytne miejsce siedzące na podłodze z samego tyłu autobusu, jednak przy końcu podróży udało nam się zdobyć miejsca siedzące), częściowy brak okien, wszechobecny kurz i pył. Autobus rozpoczął podróż prawie z 3 godzinnym opóźnieniem, sama podróż potrwała około 3 godzin. Oczywiście znowu kontrole i wysiadanie. Nie potrafię policzyć ile razy podczas tego wyjazdu wyciągałam paszport i pokazywałam go (mimo tego w całości wrócił wraz ze mną do Europy). 
O dziwo, autobus pomimo strasznego stanu technicznego w trakcie naszej podróży nie zepsuł się.
Wyjazd z Ouahigouya do Pobe Mengao.
Fot.: L. Buchalik
Niestety takiego szczęścia nie mieliśmy w drodze powrotnej, kiedy to autobus zepsuł się dwa razy, podróż trwała 5 godzin, a do Ouahigouya autobus dojechał "ostatkiem sił". Pomimo tego i tak cieszyliśmy się, że dotarliśmy na miejsce ponieważ spędzenie nocy na trasie byłoby zdecydowanie kłopotliwe. 
W samym Pobe wszystko znajduje się w odległości krótszego lub dłuższego spaceru, jednak mieliśmy okazję skorzystać kilkakrotnie z możliwości przejechania się jednym z dwóch samochodów we wsi (drugi należy do króla - przedstawiciela władzy tradycyjnej). Jak na miejscowość, w której nie ma drogi i do której nie prowadzi żadna porządna droga, samochód jest, muszę przyznać, w dobrym stanie.
Zapomniałabym jeszcze o najważniejszym! Kilka razy nasze bagaże podróżowały na motorze z przyczepką, a my wraz z nimi :) 
Oczywiście na północy Burkina istnieje jeszcze wiele innych możliwości przemieszczania się czy transportowania towarów, często zadziwiających mnie mocno. Jeden ze zwyczajniejszych na zdjęciu poniżej. 
Powrót z pola. Fot.: L. Buchalik

piątek, 4 listopada 2016

Lecimy!

To już dzisiaj! Postanowiłam napisać kilka zdań jeszcze przed wylotem. Za około godzinę wylatuję do Paryża a stamtąd do Ouaga. W Paryżu spotkam się z ks. Grzegorzem Giemzą i pozostałą część podróży odbędziemy już wspólnie.
Jeszcze raz zachęcam Was do modlitw. Przed nami wiele spotkań, w tym spotkanie z kobietami, które otrzymały bieliznę w ramach Sekretnej Misji Kobiet:)






 

środa, 12 października 2016

Wizy :)

Śpieszę poinformować, że wizy już są w naszych paszportach! Dzisiaj odebrałam mój paszport, a w nim wiza pozwalająca na wjazd do Burkina Faso :) 
Wydaje się więc, że od strony formalnej jesteśmy gotowi do wyjazdu - bilety, wizy, szczepienia... Jeszcze tylko trzeba zaopatrzyć się w leki przeciwmalaryczne i spakować bagaże. Na to ostatnie jest jeszcze mnóstwo czasu, bo do wyjazdu pozostały trzy tygodnie. 
Proszę, pamiętaj o nas w swoich modlitwach - bardzo ich potrzebujemy, zarówno podczas przygotowań jak i podczas pobytu w Burkina. 



środa, 28 września 2016

PPEH

W tym roku chcemy rozpocząć realizację kolejnego projektu o tajemniczo brzmiącej nazwie PPEH. Tak jak wspominałam w ostatnim wpisie, podczas naszego pobytu w listopadzie chcemy przedstawić zasady jego działania mieszkańcom Pobe Mengao oraz powołać komisję. Być może jeszcze w trakcie naszego pobytu uda nam się go wdrożyć. Co to za projekt? 
PPEH to Projekt Pomocy Ekonomiczno-Humanitarnej. Zasada działania tego projektu jest prosta. Postanowiliśmy udzielać niskooprocentowanych kredytów mieszkańcom PM. Mikrokredyty umożliwią rozpoczęcie własnej aktywności zawodowej mieszkańców. Zwrot otrzymanej pożyczki po pierwszym cyklu działalności, ma na celu naukę ekonomii oraz umożliwi rozwój innym osobom. Realizacja tego typu projektów jest również związana z zasadą, którą kierujemy się w udzielanej przez nas pomocy: „wędka, zamiast ryby”. Drugim celem jest uświadomienie zależności pomocy humanitarnej od wypracowanych środków. Po jednym cyklu rozliczeniowym kredytobiorca zwraca do kasy udzieloną mu pożyczkę wraz z oprocentowaniem (10%). 90% środków, które wpłyną do kasy będzie przeznaczanych na dofinansowanie innych projektów. Pozostałe środki (czyli oprocentowanie) komisja przeznacza na pomoc najbiedniejszym mieszkańcom Pobe. Brakującą kwotę wyrównujemy z funduszu "Pomoc dla Afryki".
Skąd pomysł na taki projekt? Istnieje wiele powodów, które mogłabym wymieniać. Nie chcemy, by zebrane przez nas środki były rozdawane i pomagały tylko "chwilowo", nie rozwiązując istoty problemu. Dodatkowym atutem tego projektu jest możliwość jaką otrzymują - mogą sobie pomagać nawzajem, bowiem to oni decydują, kto otrzyma pomoc. Będzie to zarazem dla nich motywacja, by oddać pożyczone środki - kolejna osoba będzie mogła otrzymać pożyczkę a najbardziej ubogie osoby otrzymają pomoc. W ten sposób osoby otrzymujące naszą pomoc staną się w pewnym sensie naszymi partnerami, ponieważ będą miały udział w zbieraniu środków.
Czy dołączysz się do tego projektu? Jeśli tak, możesz wspierać ten projekt finansowo wpłacając pieniądze na konto Funduszu "Pomoc dla Afryki": Bank Spółdzielczy w Cieszynie 66 8113 0007 2001 0003 9909 0002, w polu tytułem należy wpisać „darowizna – Afryka”.




czwartek, 22 września 2016

Burkina Faso 2016

W listopadzie tego roku z grupą osób wyjeżdżamy do Pobe Mengao w BF. Już od kilku miesięcy przygotowujemy się do tego wyjazdu... A przygotowań jest sporo - trzeba zakupić bilety lotnicze, sprawdzić, czy szczepienia obowiązkowe są nadal ważne (jeśli nie, to zaszczepić się), zaplanować szczegółowo cały pobyt, przygotować bagaż.
Obecnie, kiedy wszyscy podróżują wszędzie, wydawać by się mogło, że te przygotowania trwają zbyt długo. Nic bardziej mylnego! Szczepienia mogą zająć nawet kilka miesięcy, a muszą być ukończone w odpowiednim czasie przed wylotem, np. żółta febra - 10 dni przed wyjazdem. Przyjazd do Burkina Faso przed upływem tych 10 dni skutkuje zatrzymaniem na lotnisku lub wręcz odesłaniem do miejsca, z którego się przyleciało. Tak samo dzieje się, gdy zaginie żółta książeczka, która poświadcza właśnie to szczepienie. Na nic błagania, celnicy w tym wypadku pozostają nieugięci. 
W PM na razie brak hotelu, w którym można by się zatrzymać. Odwiedzający tę miejscowość mogą zatrzymać się w "Domu Przyjaźni". To budynek otoczony murem, posiada swoją kuchnię, prysznic i toaletę. Można więc rozłożyć moskitierę i spokojnie spać, wiedząc, że zamknięta brama zapewni bezpieczeństwo, a prysznic afrykański (wiadro z wodą) pozwoli zmyć z siebie wszędobylski kurz. Jakie to cudowne uczucie, gdy po powrocie do stolicy można odkręcić kurek prysznica i umyć się pod bieżącą wodą! :) Nastawić się również należy na gotowanie, nie może więc zabraknąć prostych naczyń kuchennych. 
Przygotowując się do wyjazdu zwykle tworzę listę rzeczy do zabrania (kilka naczyń kuchennych, sztućce, moskitiera, śpiwór, różnego rodzaju środki medyczne, ubrania, niewielka ilość suchego prowiantu - by żołądek spokojnie przestawił się na lokalną dietę), po prostu wszystko co jest potrzebne do tego, by móc funkcjonować w miejscu, gdzie jest bardzo mało znanych nam rzeczy. Oczywiście, moją listę ograniczam do niezbędnego minimum, tak, by w moim bagażu znalazło się jak najwięcej rzeczy przeznaczonych dla mieszkańców PM. To przecież do nich jedziemy i oprócz pomocy duchowej, chcemy zawsze zabrać ze sobą pomoc materialną. Niezależnie od pory roku w jakiej podróżuję (pora sucha lub deszczowa) wszystkie rzeczy w plecaku znajdują się w specjalnej folii ochronnej. Nieraz zdarzyło się już, że plecaki znajdujące się w luku bagażowym miejscowego autobusu cieszyły się towarzystwem owiec i kóz, zastosowanie więc takiego zabezpieczenia pozwala na bezpieczne dowiezienie rzeczy na miejsce i uniknięcie niespodzianek :-) 
Podczas tego wyjazdu chcemy przedstawić mieszkańcom nowy projekt pomocy, który powstał na podstawie naszych wspólnych doświadczeń. Wierzymy, że pozwoli nam on na pomoc większej ilości osób, podniesie on też świadomość ludzi, którym pomagamy. Więcej o nowym projekcie napiszę już wkrótce. Całym czasem pamiętamy też o projekcie odbudowy tamy, zdajemy sobie sprawę, że jest to sprawa priorytetowa, jednak wiąże się ona ze zdobyciem większego wsparcia finansowego. Jeśli chcesz wesprzeć właśnie projekt odbudowy tamy, proszę skontaktuj się ze mną w celu otrzymania większej ilości informacji. 
Przed nami kolejny etap przygotowań - załatwienie wizy wjazdowej. Proszę módlcie się, by udało się to bez problemów. 


piątek, 29 lipca 2016


Noc Uwielbiena 2016

Kolejna Noc Uwielbienia odbyła się w kościele w Boussou, Burkina Faso, w nocy z 24 na 25 czerwca. To już trzecia edycja tego wydarzenia, które zapoczątkował Felix Ilboudo. Od samego początku wspieramy finansowo organizację Nocy Uwielbienia. Chrześcijanie spędzają wspólnie tę noc w kościele, uwielbiając Boga i budując swoją wiarę. To jednak nie wszystko! Każda Noc Uwielbienia jest traktowana również jako ewangelizacja. Wierzący zapraszają na nią swoich sąsiadów, znajomych, przyjaciół czy rodzinę, którzy nie poznali jeszcze Jezusa Chrystusa jako swojego Pana i Zbawiciela. 
Tegoroczne wydarzenie wspierali prywatni darczyńcy z Polski oraz KZ z Hażlacha.
Czy chcesz uczestniczyć w Nocy Uwielbienia w przyszłym roku w Burkina Faso? Przemyśl to i skontaktuj się ze mną, jeśli jesteś zainteresowany/a!
Zachęcam do zapoznania się z fotorelacją, którą przesłał Felix :-)
Rozpoczęcie Nocy Uwielbienia
Śpiew chóru męskiego
Organizatorzy Nocy Uwielbienia - grupa żeńska
Śpiew i taniec występują zawsze razem
Występ chóru mieszanego
Wspólny śpiew
Młodzież tańczy :)
Uczestnicy Nocy Uwielbienia w kościele