środa, 8 lipca 2020

Tydzień Ewangelizacyjny on-line!

W tym roku wszystko jest inaczej. Przez jakiś czas siedzieliśmy w domach, odwiedziny i nabożeństwa były ograniczone, a nasze życie zaczęło wyglądać w inny sposób niż dotychczas. I chociaż powoli pewne rzeczy zaczynają wracać do normy (czy na pewno?), to nie dotyczy to każdej dziedziny naszego życia.
Jedna z nich to Tydzień Ewangelizacyjny. Nie ma dużego namiotu, małych namiotów, alejki, brak tej atmosfery... Jednak :) Tydzień Ewangelizacyjny odbywa się! Można słuchać i oglądać on-line.
Zachęcam do tego, by w kolejne dni TE słuchać seminariów, ewangelizacji, koncertów i po prostu wziąć udział w tegorocznym TE.

Jutro, 9 lipca o godz. 16.00, opowiem o wizycie u mieszkańców Pobe Mengao. Jeśli chcecie dowiedzieć się, co u nich słychać, jak wygląda ich codzienność, zapraszam serdecznie do wysłuchania :) 

 


niedziela, 14 czerwca 2020

Jak długo jeszcze?

Czasami w naszym życiu są momenty, kiedy pytamy samych siebie i Pana Boga: jak długo jeszcze? Ile czasu upłynie, zanim moje cierpienie zniknie? Z pomocą przychodzą nam, najczęściej, rodzina i przyjaciele, którzy starają się podnieść na duchu, dodać otuchy, są wsparciem. Jako chrześcijanka doświadczyłam tego, że w trudnych momentach mojego życia pokojem obdarzał mnie Bóg. Dla niektórych z Was może to brzmieć górnolotnie, może pomyślicie: "filozofka się znalazła", ale taka jest prawda. To Pan Bóg rozumie mnie najlepiej, to On jest w stanie ukoić ból w moim sercu po stracie bliskiej osoby czy też poradzić sobie z jakimś życiowym rozczarowaniem.
Rozmawiając z uciekinierami z Pobe Mengao, słyszę te same pytania. Zdaję sobie sprawę, że odpowiedź na ich pytania jest niemożliwa, nie leży ona w moim zakresie. Jedynie Bóg wie, kiedy (i czy w ogóle) sytuacja uspokoi się na tyle, że będą w stanie bezpiecznie wrócić do swoich domów. Tylko On jest w stanie pocieszyć tych z nich, którzy stracili swoich bliskich. 
Pomimo naszych dobrych chęci, jesteśmy w stanie odpowiedzieć tylko na część potrzeb mieszkańców PM. Dodatkowo, ograniczenia mające na celu zatrzymanie rozprzestrzenianie się COVID-19, uczyniły trudną sytuację jeszcze cięższą.
Liczba uchodźców wewnętrznych w Burkina Faso wg regionów, jak również ich najważniejsze potrzeby
Chciałabym móc Wam powiedzieć, że jest lepiej, niestety jest jednak gorzej. Obecnie, wg oficjalnych danych, w Burkina Faso 921 471 osób musiało opuścić swoje domy. To w sumie 8,62% więcej niż końcem kwietnia tego roku. Na większości terenów państwa dochodzi do ataków, sprawiając, że kolejne miejscowości wyludniają się, a ludzie uciekają, ratując swoje życie. Pierwszą i najbardziej palącą potrzebą uchodźców wewnętrznych jest wyżywienie.
Co możemy zrobić? Modlić się. Tylko tyle? Nie, możemy działać! Nawet niewielki datek finansowy,  może zmienić czyjąś rzeczywistość. Przesłane ubranie sprawi komuś radość i wywoła uśmiech na twarzy.

Pomóż nam dalej pomagać!




sobota, 7 marca 2020

Dalej pomagamy!

Pomimo tego, że może nie zawsze o tym piszemy, pomoc dla uchodźców z Pobe Mengao nadal dociera na miejsce. Na przełomie stycznia i lutego tego roku do mieszkańców Pobe, którzy znajdują się obecnie w Ouaga (stolicy kraju) i w innych miastach Burkina Faso udało nam się dostarczyć pomoc. Była to nie tylko pomoc, dzięki której będą mieli dostęp do żywności i nie będą cierpieć głodu, ale również... Ubrania. 

Wyobraźcie sobie radość ludzi, dzieci i dorosłych, którzy uciekli ze swoich domów, ratując własne życie... Uciekali w tym co mieli na sobie. Część z nich uciekała prosto z pola, tylko w tym co mieli na sobie i z motyką w ręce. Inni, z domów, jednak nie mieli możliwości zabrania czegokolwiek. 

Dziękujemy za to, że dzięki Wam nadal możemy im pomagać! Prosimy, pamiętajcie o nich, zarówno w modlitwie jak i w praktycznym działaniu.




poniedziałek, 23 grudnia 2019

Boże Narodzenie 2019

"Albowiem dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany i spocznie władza na jego ramieniu, i nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju." Izajasz 9,5

Z okazji zbliżających się świąt Bożego Narodzenia życzę Wam wiele radości, Bożego błogosławieństwa i pokoju. Niech ten świąteczny czas będzie wypełniony miłością i wdzięcznością do naszego Zbawiciela. 

Photo by Shawn Lee on Unsplash

"Car un enfant nous est né, un fils nous est donné, Et la domination reposera sur son épaule; On l'appellera Admirable, Conseiller, Dieu puissant, Père éternel, Prince de la paix." Esaïe 9,5

A l'occasion de Noël, je vous souhaite beaucoup de joie, la bénédiction de Dieu et la paix. Que ce Noël soit plein de l'amour et de la gratitude vers notre Sauveur.

wtorek, 17 grudnia 2019

Świąteczna prośba


W wielu domach trwają przygotowania do świąt. Kocham ten czas w roku, kiedy w szczególny sposób możemy przypominać sobie, że Jezus urodził się w Betlejem, w ludzkiej postaci. Jako niemowlak, dziecko. I chociaż nadal był Bogiem, to jednak żył i dorastał na ziemi, jak najzwyklejszy człowiek. Owszem, na pewno nie brakowało mu mądrości, przecież jako wyrośnięty dzieciak „zaginał” nauczycieli w świątyni swoimi pytaniami… Ale jednak, narodził się, żył na tej ziemi dla nas, zmarł i zmartwychwstał – dla naszego zbawienia. I chociaż święta dla mnie zawsze będą mieć ten głęboki sens, to poza tym lubię otaczać je zwyczajnymi dobrami: pysznym jedzeniem, spędzaniem czasu z bliskimi, prezentami… Tak po prostu :-) Nawet jeśli moje święta nie wyglądają jak typowe Polskie święta, to na pewno mają swój klimat.
Pieczenie ciastek, pierniczków, kupowanie prezentów, sprawdzenie czy w kuchni niczego nie zabraknie, sprzątanie… Można by tak wymieniać i wymieniać.
I tak się zastanawiam na ile w tym świątecznym czasie myślimy o innych? Wiem, że wiele organizacji właśnie teraz prosi o wsparcie. I wiesz co? Pomyślałam, że nie poproszę. Że nie dołączę do tych wszystkich, którzy właśnie w święta proszą o pomoc. Bo każdy z nas jest bardziej w święta otwarty. Nawet Scrooge (Opowieść Wigilijna, Ch. Dickens) był w okresie świąt po prostu dobry.
Kiedy tak myślałam o tym, postanowiłam, że jednak zrobię tak jak wszyscy. Poproszę Cię o pomoc. Bo nie proszę o pomoc dla siebie. Proszę w imieniu setek tysięcy ludzi, którzy musieli opuścić swoje domy i uciekać. Proszę w imieniu tych, którzy stracili domy, możliwość chodzenia do szkoły, swoje ubrania, jedyną zabawkę… Nie tylko… wiele z nich straciło swoich bliskich.
W zeszły piątek zmarła żona mojego przyjaciela (to jedna z wielu rodzin, z którymi miałam przywilej się zaprzyjaźnić i pomimo odległości i czasu utrzymujemy kontakt). Po krótkiej chorobie. Dziewczyna w moim wieku. Dla jej męża i dzieci, którzy zostali te święta nie będą radosne. Nie będą też spokojne. Zaledwie kilka tygodni temu musieli uciekać ze swojego domu – tak jak stali, w tym co mieli akurat na sobie. Stracili wszystko. Teraz także żonę i matkę. Dlaczego? Bo nie było ich stać na wizytę u lekarza i wykupienie podstawowych leków, dzięki którym ta kobieta byłaby dzisiaj żywa.
Cóż, wiem, że nie mogę prosić Cię o zmienienie świata. Ale proszę Cię – pomóż. Proszę o wsparcie finansowe. Nie będziemy w stanie przekazać go przed świętami. Niestety. Droga daleka a czas ucieka, a banki mają swoje prawa. Jednak jestem w stanie obiecać Ci, że Twój dar przekażemy na początku roku. Tym, którzy stracili tak wiele. Dołączysz? Możesz dokonać przelewu na konto:

66 8113 0007 2001 0003 9909 0002
Bank Spółdzielczy w Cieszynie
Centrum Misji i Ewangelizacji
ul. Misyjna 8, 43-445 Dzięgielów
z dopiskiem: Burkina Faso Uchodźcy

Nie jesteś w stanie pomóc finansowo? A może nie chcesz? Nie ma problemu. Być może nawet uważasz, że to nie nasza sprawa. Rozumiem Cię. W takim razie proszę Cię: módl się!!! Módl się i proś Boga o bezpieczeństwo dla mieszkańców Burkina Faso i o mądrość dla rządzących. Zwłaszcza teraz, kiedy zbliżają się święta. 



środa, 11 grudnia 2019

Święto Niepodległości

Dzisiaj w Burkina Faso wielkie święto! To właśnie 11 grudnia 1958 roku, dokładnie 59 lat temu, Burkina stała się autonomiczną republiką we wspólnocie francuskiej i rozpoczęła swoją drogę do pełnej niepodległości. 
W mieście Tenkodogo (stolica regionu Środkowo-Wschodniego) odbyły się dzisiaj uroczystości: tradycyjna parada cywilna i wojskowa w obecności głowy państwa, Prezydenta Rocha Marca Christiana Kaboré.

Początkowo kraj nazywał się Górna Wolta (Republique du Haute-Volta), jednak w 1984 Prezydent Thomas Sankara nadał mu nową nazwę, Burkina Faso, która oznacza „kraj prawych ludzi”. Dewiza kraju to Jedność, Postęp, Sprawiedliwość (Unité, Progrès, Justice). 

Z okazji Święta Niepodległości życzę Wam, drodzy mieszkańcy Burkina Faso, by Wasza dewiza była prawdą każdego dnia w Waszym państwie. Niech Wasz kraj rozwija się coraz bardziej! 
Bądźcie silni w waszej jedności. 

Pour votre fête de l'indépendance, je vous souhaite, chers citoyens du Burkina: que votre devise sera réelle dans votre vie chaque jours. Que votre pays se développer de plus en plus! Soyez fort dans votre unité.




wtorek, 3 grudnia 2019

Krwawy Początek Adwentu

Pamiątka narodzenia Jezusa Chrystusa to czas szczególny. Jezus urodził się, żył na ziemi, umarł, i zmartwychwstał. Chociaż jako chrześcijanie pamiętamy codziennie o tym, co się stało, to grudzień jest czasem szczególnym, kiedy przypominamy sobie narodziny Jezusa na ziemi. To czas, który najczęściej spędzamy z rodziną, to czas radości, kolęd, świątecznych ciasteczek oraz prezentów (nie, nie są one sednem świąt, ale byłabym nieszczera gdybym ich nie wymieniła). Dodatkowo, niektórzy z Was w sposób szczególny przygotowują się do świąt poprzez adwent. To czas wyciszenia się ale i radosnego oczekiwania. Jednak nie dla wszystkich... 

Kilka razy już wspominałam na blogu o trudnej sytuacji Burkińczyków. Chciałoby się powiedzieć, że sytuacja jest już zupełnie inna. Niestety, prawda jest trudna. 
Pierwsza niedziela adwentu dla niektórych z Burkińczyków stała się ostatnią. 1 grudnia w trakcie nabożeństwa w protestanckim kościele w miejscowości Hantoukoura w regionie Wschodnim doszło do ataku. Zginął pastor oraz 13 członków kościoła. Wśród ofiar ataku, pięć osób to dzieci w wieku 12 - 16 lat. 
Brak mi słów, by wyrazić żal i smutek z powodu tego co się stało... Jedyne, co mogę teraz powiedzieć, to słowa zachęty do modlitwy. Módlmy się o tych, którzy stracili swoich bliskich. O siły do wytrwania w tym ciężkim dla nich czasie, o siłę do wybaczenia tym, przez których tak bardzo cierpią. Dziękujmy też Bogu za to, że pomimo wszystko, Kościół w tym państwie trwa i stoi przy Panu. 

Jeśli jednak należysz do osób, które mówią: modlitwa to jedno, a praktyczne wsparcie to drugie, możesz wesprzeć finansowo projekty szczególnie dedykowane Burkińczykom w tym trudnym czasie wybierając jedną z dwóch organizacji:

66 8113 0007 2001 0003 9909 0002
Bank Spółdzielczy w Cieszynie
Centrum Misji i Ewangelizacji
ul. Misyjna 8, 43-445 Dzięgielów
z dopiskiem: Burkina Faso Uchodźcy

ING BSK 72 1050 1070 1000 0023 2261 0466
Stowarzyszenie Głos Prześladowanych Chrześcijan
z dopiskiem: DAROWIZNA NA CELE STATUTOWE: Burkina Faso

lub za pomocą kanału płatności on-line, klikając poniższy odnośnik:

Za każde wsparcie, zarówno modlitwą jak i finansami już teraz dziękuję!

Budynek kościoła protestanckiego w północnym Burkina Faso.

Wpis powstał na podstawie oficjalnego komunikatu